หลวงปู่บุญพิน กตปุญโญ

หลวงปู่บุญพิน   กตปุญโญ

ชีวประวัติสังเขป

ของ 
หลวงปู่บุญพิน   กตปุญโญ

 

ชาติภูมิ

            หลวงปู่บุญพิน  มีนามเดิมว่า บุญพิน  นามสกุล  เจริญชัย  ถือกำเนิดเมื่อวันขึ้น      ค่ำ   เดือน     ปีระกา  พุทธศักราช  ๒๔๗๖  ตรงกับวันพฤหัสบดีที่  ๒๗  เมษายน  พุทธศักราช  ๒๔๗๖     บ้านนาบ่อ  หมู่ที่     ตำบลปลาโหล  อำเภอวาริชภูมิ  จังหวัดสกลนคร

            โยมบิดาคุณพ่อไพ    เจริญชัย โยมมารดาคุณแม่จันที    เจริญชัย  หลวงปู่มีพี่น้องร่วมบิดา มารดาเดียวกันรวม    คน  คือ

            . นายกานี  เจริญชัย (ถึงแก่กรรม)

            .นางคำเขียน   (ถึงแก่กรรม)

            .นางคำบิน   แก้วอุ่นเรือน

            . หลวงปู่บุญพิน  กตปุญโญ

            .นางวิเศษ  จันทร์มี

            . นางทองเทศ   ภูดีทิพย์  (ถึงแก่กรรม)

            . ..  วรเดช  เจริญชัย

            .นางเทวา   สุวรรณเขต

 

ปฐมวัย

            หลวงปู่บุญพิน  ได้เรียนหนังสือจบชั้นประถมศึกษาปีที่    ระดับ การเรียนอยู่ในเกณฑ์ดีมาก    เรียนที่โรงเรียนบ้านนาบ่อ   หลังจากเรียนจบ ชั้นประถมศึกษาปีที่     แล้ว  โยมพ่อ  โยมแม่ได้ให้ออกมาช่วยงานที่บ้าน เพราะที่บ้านมีอาชีพหลักคือ    การทำนา   ท่านได้ช่วยงานโยมพ่อ   โยมแม่  จนถึงอายุ  ๑๗  ปี  พอขึ้นทะเบียนทหารแล้วได้ลาโยมพ่อ  โยมแม่ ไปอยู่กับพี่สาวที่บ้านนาทม   จังหวัดนครพนม    ช่วยพี่สาวค้าขายและเป็น ช่างเย็บผ้า  หน้านาก็ทำนา  พอถึงหน้าแล้งก็ต้มเกลือใส่เรือกระแชงไปขาย  หมดหน้าเกลือก็รับจ้างขนข้าวล่องเรือตามแม่น้ำสงครามแม่น้ำโขงไปขายใน ตลาดนครพนม   ได้ประกอบอาชีพอย่างนี้เป็นระยะเวลาติดต่อกันนานถึง      ปี  จนเกิดความเหนื่อยล้าเบื่อหน่ายในการค้าขาย    และได้พิจารณาเห็นความทุกข์อยู่ตลอดเวลา     ในช่วงนั้นหลวงปู่มีศรัทธาอยากบวชในบวร

พระพุทธศาสนาขึ้นมาอย่างแรงกล้า  แต่พี่สาวอยากให้ครองเรือน หลวงปู่ ท่านระลึกได้ว่าโยมพ่ออยากให้บวชให้โยมพ่อเสียก่อนที่จะครองเรือน จึงลาพี่สาวกลับไปปรึกษาโยมพ่อ  โยมแม่ที่บ้านนาบ่อ  อำเภอวาริชภูมิ  จังหวัดสกลนคร  ซึ่งโยมพ่อ  โยมแม่ก็อนุญาตแต่โดยดี

 

เข้าสู่แดนธรรม

          พออายุได้  ๒๓  ปี  หลวงปู่ได้ตัดสินใจเข้าสู่ใต้ร่มกาสาวพัตร์ โดยมีหลวงปู่สีลา  อิสฺสโร  วัดป่าอิสระธรรม  บ้านวาใหญ่  ตำบลวาใหญ่

อำเภออากาศอำนวย  จังหวัดสกลนคร   เป็นผู้รับไว้และได้รับเป็นนาค   ต่อมาหลวงปู่สีลา   อิสฺสโร  ได้ทำบุญอุทิศให้โยมแม่  และได้ให้หลวงปู่ บุญพิน  เป็นผู้รับบวชในครั้งนั้นด้วย

อุปสมบท

          หลวงปู่ได้บรรพชาและอุปสมบทเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา  ในวันที่    พฤษภาคม พ..  ๒๔๙๘  ตรงกับวันขึ้น   ๑๕   ค่ำ  เดือน      ปีมะแม  เวลา   ๑๔.๓๕  .   ที่วัดป่าอิสระธรรม บ้านวาใหญ่   ตำบลวาใหญ่  อำเภออากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร                   โดยมีพระอุปัชฌาย์  พระกรรมวาจาจารย์      และพระอนุสาวนาจารย์ เรียงตามลำดับดังนี้

       หลวงปู่สีลา  อิสฺสโร  วัดป่าอิสระธรรม     

         ตำบลวาใหญ่         อำเภออากาศอำนวย 

         จังหวัดสกลนคร      เป็นพระอุปัชฌาย์

       หลวงปู่อุ่น  อุตฺตโม   วัดอุดมรัตนาราม                

         อำเภออากาศอำนวย    จังหวัดสกลนคร               

         เป็นพระกรรมวาจาจารย์

       หลวงปู่ผ่าน  ปญฺญาปทีโป  วัดปทีปปุญญาราม         

         อำเภออากาศอำนวย   จังหวัดสกลนคร 

         เป็นพระอนุสาวนาจารย์

 

ชีวิตใต้ร่มกาสาวพัตร์

พรรษาที่      (.. ๒๔๙๘)

             เมื่ออุปสมบทแล้วได้อยู่กับพระอุปัชฌาย์  และได้ศึกษาพระธรรมวินัย   ฝึกหัดนั่งสมาธิภาวนา   เริ่มแรกพระอุปัชฌาย์ให้ฝึกหัดทำสมาธิด้วยคำบริกรรม พุทโธ   ตลอดพรรษา   ระหว่างกลางพรรษา หลวงปู่ได้ทำสมาธิภาวนา  แล้วได้เกิดนิมิตขึ้นเห็นพระพุทธรูปทองคำเหลืองอร่ามใหญ่มาก ขณะที่นั่งภาวนาอยู่นั้นได้ลืมตาดูก็ยังเห็นอยู่ หลวงปู่จึงหยิบไฟฉายส่องดูนิมิตนั้นจึงหายไป   แต่ช่วงที่เกิดนิมิตนั้นยังไม่เข้าใจอะไรกับนิมิต    เพราะเริ่มฝึกหัดใหม่         พอวันต่อมาได้กราบเรียนถาม   หลวงปู่สีลาว่า  คืนที่ผ่านมา  กระผมได้นั่งสมาธิภาวนา  ขณะจิตเป็นสมาธิ ได้เกิดนิมิตเห็นพระพุทธรูปทองคำองค์ใหญ่มาก   หลวงปู่สีลาได้แก้นิมิต  ให้ว่า  นิมิตเห็นพระพุทธรูปทองคำนั้นดีแล้ว เพราะพระพุทธรูปเป็น  เครื่องหมายของพระพุทธเจ้า     เฉพาะถ้าเราอยู่ในพระพุทธศาสนาเราจะมี ความเจริญรุ่งเรืองในพระพุทธศาสนา   แล้วหลวงปู่สีลายังบอกและเตือนหลวงปู่ว่าอย่าสิกขาลาเพศไปให้อยู่ในศาสนา  พอได้ยินหลวงปู่สีลาพูด อย่างนั้น     ก็เกิดปิติมีความอิ่มเอิบใจที่จะอยู่ในพระพุทธศาสนาต่อไป   และได้ศึกษานักธรรมชั้นตรีด้วย   พอออกพรรษา  จึงได้สอบนักธรรม ชั้นตรี   พอสอบนักธรรมชั้นตรีได้แล้ว  หลวงปู่ได้ไปศึกษานักธรรม ชั้นโทต่อที่วัดสุทธิมงคล  อำเภอพรรณานิคม  จังหวัดสกลนคร

 

พรรษาที่    (..  ๒๔๙๙)

              จำพรรษาที่วัดสุทธิมงคล  อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร  ในระหว่างพรรษาได้ศึกษานักธรรมชั้นโท     พอออกพรรษาก็สอบ นักธรรมชั้นโท

 

พรรษาที่    (.. ๒๕๐๐)

            จำพรรษาอยู่ที่วัดสุทธิมงคล        ได้ศึกษานักธรรมชั้นเอกบาลี    เมื่อสอบนักธรรมเสร็จ   จึงได้กราบลาเจ้าคุณพิศาลกลับไปหาอุปัชฌาย์ที่วัดป่าอิสระธรรม   พอดีหลวงปู่อ่อน   ญาณสิริ   กลับจากงานครบรอบ หลวงปู่มั่น ที่วัดป่าสุทธาวาสได้มาพักที่วัดป่าอิสระธรรม หลวงปู่อ่อน ได้เทศนาธรรมให้พระเณร  และญาติโยมฟังตลอดเวลาที่พักอยู่หลวงปู่บุญพิน ครั้นได้ฟังเทศน์ของหลวงปู่อ่อน   ทำให้จิตได้เป็นสมาธิ   ได้รับรสชาติแห่งความสงบ   หลวงปู่บุญพินจึงได้กราบลาหลวงปู่สีลาเพื่อออก ธุดงค์กับหลวงปู่อ่อน   ท่านจึงได้จัดเตรียมบริขารเพื่อออกธุดงค์  จากนั้น ได้ธุดงค์ไปที่ภูวัวพร้อมกับหลวงปู่อ่อน    หลวงปู่ผ่าน   และสามเณร  หลวงปู่บุญพินและสามเณรอยู่ที่ภูวัวจนถึงวันมาฆบูชา   หลวงปู่ผ่าน ได้กราบลาหลวงปู่อ่อนกลับวัด    จึงเหลือแต่หลวงปู่บุญพินกับสามเณร  หลวงปู่อ่อนได้พาลงจากภูวัวมาบ้านโศกก่าม        และพักที่บ้านโศกก่าม ได้ระยะหนึ่ง   หลวงปู่บุญพินได้ป่วยเป็นไข้ป่ามาลาเรียอย่างแรง   ยาที่จะ ฉันก็หมด    อาการไข้มาลาเรียยิ่งรุนแรง   วันหนึ่งขณะนอนเป็นไข้บนแคร่หลวงปู่อ่อนเดินเข้ามาแล้ว    ได้บอกให้หลวงปู่บุญพินลุกขึ้นนั่ง   หลวงปู่ อ่อนได้เทศน์ให้ฟัง  เสร็จแล้วให้สามเณรเอามุ้งกลดลงและให้นั่งภาวนา  ขณะที่นั่งภาวนากำหนดจิตต่อสู้กับเวทนาจนจิตสงบเป็นสมาธิ  พอจิต ถอนจากสมาธิอาการไข้ได้หายเป็นปกติ    หลังจากนั้น หลวงปู่อ่อนได้พา เที่ยวธุดงค์ไปเรื่อย  ๆ จนถึงอำเภอบ้านแพง  จังหวัดนครพนม  ช่วงนั้นเป็น เดือน    ใกล้จะเข้าพรรษา        หลวงปู่จึงลาญาติโยมเพื่อหาที่จำพรรษา  ญาติโยมจึงพาหลวงปู่มาส่งขึ้นเรือที่ปากน้ำไชยบุรีไปจังหวัดนครพนม  เพื่อขึ้นรถไปหาหลวงปู่ฝั้นที่วัดป่าภูธรพิทักษ์     พักอยู่กับหลวงปู่ฝั้นระยะหนึ่ง  ระหว่างที่พักกับหลวงปู่ฝั้น  ได้ฟังเทศน์หลวงปู่ฝั้นทุกคืน  ออกจาก วัดป่าภูธรพิทักษ์   ขึ้นรถไปจังหวัดอุดรธานี  พักที่วัดโพธิสมภรณ์    คืน  จึงขึ้นรถต่อไปวัดป่านิโครธาราม    บ้านหนองบัวบาน  อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี

 

พรรษาที่    (..  ๒๕๐๑)

             จำพรรษาที่วัดป่านิโครธาราม อยู่กับหลวงปู่อ่อน ญาณสิริ ในพรรษานี้หลวงปู่อ่อนบอกให้ท่านตั้งใจท่องพระปาฏิโมกข์ พอรับปากจะท่องก็ตั้งใจท่อง  ใช้เวลา    เดือนก็จบพอดี    ขณะที่ท่องพระปาฏิโมกข์นั้น  ก็ทำสมาธิภาวนาไปด้วย    พอออกพรรษาแล้วก็ไปพักอยู่กับหลวงปู่ขาว  อนาลโย  ที่วัดถ้ำกลองเพล




แสดงความคิดเห็นที่นี่

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *